تبلیغات
دفاع گرامی - دفاع مقدس از نگاه محسن رضایی(فصل اول ودوم)
دفاع گرامی

فصل اول: مظلومیت پایان جنگ
1-ضرورت جداسازی شروع جنگ،پذیرش قطعنامه وپایان جنگ ازیكدیگر:
اگرهمانطوركه تلخی پذیرش قطعنامه بابیانیه وانجام جلسات توجیهی ومراسم مختلف بیان شد شیرینی پیروزیها نظامی ودستاوردهای سیاسی پس از ان وپایان جنگ    به صورت یكجا و در یك جشن ملی مثل سایر ملت ها، اعلان می شد درجنگ هیچ ابهامی باقی نمی ماندووضعیت پایان جنگ را همان شرایط پذیرش قطعنامه كه همراه با شكست هایی بوده تصور نمی كردند.باوجود انكه بارهاحضرت امام این تفكیك را انجام دادندولی كسی دنباله تلاش های امام را پی نگرفت وپایان جنگ مظلومترین قطعه جنگ باقی ماند.به بیانات امام درپایان جنگ توجه كنید:
ما دراین جنگ حتی یك لحظه هم نادم و پشیمان ازعملكردخودنیستیم (1).ویا درجای دیگری یك ماه پس از پایان جنگ می فرماید:
قریب به هشت سال دفاع مقدسی كه به استقلال وتمامیت ارضی وشكست طرح های توسعه طلبانه....منجرشد (2).وهمچنین  درهمان زمان می فرماید:
  به یاری خداوند بزرگ در هیچ زمینه ای مغلوب و شكست خورده نیستیم، حتی در جنگ پیروزی از آن ملت ما گردید و دشمنان در تحمیل آنهمه خسارت چیزی به دست نیاوردند.
البته اگر همة علل و اسباب را در اختیار داشتیم در جنگ به اهداف بلندتر و بالاتری می نگریستیم و می رسیدیم ولی این بدان معنا نیست كه در هدف اساسی خود كه همان دفع تجاوز و اثبات صلابت اسلام بود مغلوب خصم شده ایم. (3)ویا در همین پیام می فرماید:
نباید برای رضایت چند لیبرال خود فروخته در اظهارنظرها و ابراز عقیده ها به گونه ای غلط عمل كنیم كه.. جمهوری اسلامی ایران چیزی به دست نیاورده و یا ناموفق بوده است،‌ آیا جز به سستی نظام و سلب اعتماد مردم منجر نمی شود؟ تأخیر در رسیدن به همة اهداف دلیل نمی شود كه ما از اصول خود عدول كنیم.
ازاین بیانات امام پیروزی پایان جنگ كاملا پیداست.
بالخصوص اینكه درماههای بعدبسیاری ازاهداف كه در هاله ای از ابهام وجود داشتند تحقق پیداكرد ازادی اسرای ایران وپذیرش قرداد1975وعقب نشینی كامل نیروهای عراق واماده شدن ایران برای حمله مجدد به داخل خاك عراق كه باممانعت حضرت امام مواجه شد، پس ازپذیرش 598بدست امد.لذاپایان جنگ همراه باپیروزی های كاملا اشكاری به نفع ایران بوده است.وارزش ان راداشت كه یك جشن ملی برای پایان جنگ اعلان كنند. دو زمان برای اعلان جشن ملی  پایان جنگ مناسب بود یكی تاریخ آتش بس و استقرار نیروهای سازمان ملل در همان سال 1367 و دیگری سال1369كه عراق ناچاربه قبول قرارداد 1975 و آزادی اسرا گردید. ولی متأسفانه  هیچگاه به این مسأله توجه نكردیم كه جشن ملی پایان جنگ را اعلان كنیم. و هر سال به جای آنكه هفته پیروزی های اخرجنگ راجشن بگیریم  هفتة اول شهریور ماه را جشن می گیریم ،هفته ای كه ارتش عراق به ایران حمله كرده وسرزمین های مارااشغال كرده است یعنی هفته مظلومیت خودرا جشن می گیریم.در حالی كه پیروزی های نظامی وسیاسی اخرجنگ درمرداد ماه صورت گرفته است .شكستن محاصره خرمشهروعقب زدن منافقین ازكرمانشاه واسلام ابادوازادی سرپل ذهاب وقصرشیرین وبرقراری آتش بس در مرداد ماه 1367صورت گرفته و قرارداد 1975 در مرداد ماه1369 پذیرفته شده و  آزادگان در هفته آخر مرداد ماه آزاد شده اند. می بینیم اگر این تفكیك هارا انجام ندهیم زمان های پذیرش قطعنامه(تیرماه) وپایان جنگ(مرداد ماه) وشروع جنگ (شهریور ماه )كاملا مشخص نمی شود.ولذا نمی توانیم تحلیل درستی ازمقاطع حساس وسرنوشت جنگ ارائه كنیم.ولذا تلخی هاوشیرینی های جنگ مشخص نمی شود همانطور كه تلخی پذیرش قطعنامه از شیرینی پایان جنگ وهردوازمقاومت ومظلومیت شروع جنگ تفكیك نشده است. ومی بینیم كه همین ابهامات  باقی مانده درتحلیل وفهم حوادث اخرجنگ موجب قضاوتهای نادرست وسوء استفاده های تبلیغاتی فراوانی شده است.اگرتفكیك های فوق صورت نگیرد:
  اولاً تحلیل درست تاریخ صورت نخواهد گرفت ودرس های لازم از ان بدست نخواهد امد. و ثانیاً در ادبیات و كلام امام تناقض دیده خواهدشد.وعده ای ادبیات امام در ماههای آخر جنگ را تناقض آمیزمی بینند.وثالثا دستاوردهای دفاع مقدس درپرده ای ازابهام باقی می ماند.
2-دوره های جنگ هشت ساله
یكی ازمعیارهای تقسیم یك جنگ به دوره های مختلف میزان پیروزی وشكست طرف های درگیر ان نبرد می باشد.برهمین اساس ماجنگ ایران وعراق رابه شش دوره تقسیم كرده ایم.
نمودارزیربه خوبی این دوره هارا ازیكدیگر تفكیك كرده است:
 
همانطوركه درجدول دیده میشود ایران ازشش دوره جنگ توانسته درسه دوره پیروزی كامل ودریك دوره پیروزی ناقص ودردو دوره شكست بخورد وجنگ را،باوجودداوری طرفدارانه ازعراق، ببرد.دورچهارم وپنجم وششم سرنوشت سازترین مقاطع جنگ بوده است.ایران باپیروزی های خود قطعنامه598رابه شورای امنیت تحمیل كرد(دورچهارم).درشرایط شكست انراپذیرفت(دورپنجم) ودرشرائط پیروزی انرا به دولت عراق تحمیل كرد واجرایی نمود(دورنهایی).
ایران دردورچهارم توانست منطقه استراتژیك فاورابگیردوارتباط عراق باخلیج فارس راقطع كند. واستراتژی دفاع متحرك عراق كه به بیست نقطه مرزی حمله كرده بود راخنثی نماید وشهر مهران راازاد كند.واز طرف دیگر ایران درعملیات كربلای پنج خودرا به دوازده كیلومتری بصره برساند.در اثر این پیشرفت هاقطعنامه598تصویب شد.
ولی باوجود اینكه اكثربند های قطعنامه به نفع ایران بود انرا بطور كامل نپذیرفت بلكه تلاش می كردباشفاف كردن برخی از بندهای ان امتیازات بیشتری بگیرد. ولی دردورپنجم ایران شكست خوردوقطعنامه598را بدون قید وشرط پذیرفت.دولت عراق كه خودرادرموضع قدرت می دیددرصدد برامدكه باحمله به خاك ایران وگرفتن خرمشهر وكرمانشاه قطعنامه 598 راتغییر دهدوخواسته های خودرابه ایران تحمیل كند.ولی ایران دراین دوركه دورششم جنگ راتشكیل می دهدارتش عراق راشكست داد وانهارا تا مرزهای بین الملل عقب زدودولت عرق راوادار به پذیرش 598 كردواتش بس بین طرفین برقرار ودرمراحل بعدی پایان جنگ هم به نفع ایران تمام شد.


3-دلایل ونتایج پیروزی های ایران درجنگ
و اما دلائل پیروزی های مادرطول هشت سال دفاع مقدس وبالخصوص دردوره ششم وپایانی جنگ و ضرورت برپا كردن جشن ملی پایان جنگ در هفتة آخر مرداد ماه :



الف- دستاوردهای سیاسی ونظامی
1-جنگ براساس قطعنامه598به پایان رسید كه دراوج پیروزی های ایران به تصویب رسیده بودواكثر بندهای ان به نفع ایران نوشته شده بود.وبه تعبیر بهتر به انها تحمیل شده بود.
2-جنگ پس از پیروزیهای پی درپی ایران كه بعدازپذیرش قطعنامه 598به وقوع پیوست به پایان رسید.  پیروزی های آخر جنگ در مرداد ماه سال 1367به شرح زیر است :
الف ـ  عملیات سرنوشت كه شامل آزادی مجدد خرمشهر و پادگان حمید و منطقه جفیر و عقب زدن دشمن از چهل كیلومتری اهواز تا مرز می باشد.
ب ـ  عملیات مرصادكه شامل آزادی شهرهای اسلام آباد و سرپل ذهاب و كرند از منافقین و ارتش عراق می شود.
3ـ صدام حسین پس از شكست های فوق قطعنامه 598 را در مرداد ماه پذیرفته است.بنابراین پذیرش قطعنامه براوتحمیل شده است.كما اینكه تصویب قطعنامه هم به حامیان اوتحمیل شده بود.



4ـ حضرت امام در روز های پایانی جنگ درپاسخ سؤال آقای هاشمی در رابطه با آینده جنگ فرمودند «یك درهزارهم دیگر احتمال حمله عراق به ایران وجود ندارد».


5ـ پس از اخرین شكست های صدام ورسیدن مجددنیروهای ایران به مرز های بین المللی وامادگی انها دراثر بسیج ملی مردم،روحانیت وحضور رییس جمهور ایران درجبهه های نبردبرای حمله به خاك عراق ومخالفت حضرت امام با پیشنهاد فرمانده سپاه در حمله  به منطقه بصره كه از طریق مقام معظم رهبری به ایشان منتقل شده بود ،موجب وحشت نیروهای عراقی وتن دادن به اتش بس شدند. پیشنهاد سپاه بیانگر بازیافت كامل توانایی های از دست رفته و كسب برتری بر دشمن بود.


7 ـ پذیرش قرارداد 1975 الجزیره بتوسط صدام وتاكید سازمان ملل بران. درابتدای حمله عراق به ایران صدام حسین ان قرداد را پاره كرده بودوتغییر انرا از اهداف جنگ وحمله به ایران عنوان كرده بود.



8ـ آزادی كامل اسرای ایرانی (آزادگان)  صورت گرفت.
9 ـ  آزادسازی تمامی نقاط  كشور ایران .
10-دستیابی به فناوری های پیشرفته وساخت تسلیحات نظامی دفاعی وبازدارنده.


ب- دستاورد های سیاسی-معنوی
1- ایجاد نظام دفاعی وتولید دانش وفناوری دفاعی بومی وقابل توسعه وكارامدبرای تضمین امنیت ملی، وهمچنین كسب توانایی سازمان دادن نیروهای نظامی وشبه نظامی ملت های دیگر.بخش قابل توجهی ازپیروزی های اخیر حزب الله لبنان مرهون اموزش هاوتربیت مربی های ایرانی بوده است .
2- شكستن ابهت دوقدرت جهانی وروحیه دادن به كشورها وملت های مستقل وتحمیل اراده وحقوق قانونی خود به مراكز تصمیم گیری بین المللی.
3-ارتقاارزشهای انسانی،انقلابی واسلامی وگسترش ان درمیان صدها هزار جوان ایرانی موجب صیقل خوردن دل وجان زنگارگرفته جامعه ایرانی ازفرهنگ شاهنشاهی شد.
4-دفع تجاوز یكی ازشرورترین حكام تاریخ ماهیتی دفاعی وانسانی به جنگ مابخشید.
5-پیدایش اختلاف بین صدام وكشورهای عربی حوزه خلیج فارس بالخصوص دولت كویت، وبین صدام با امریكادراثر مقاومت ایران درجنگ وتحمیل قطعنامه598به عراق.  كه موجب شدعراق اعتماد خودرا نسبت به حامیان اش ازدست بدهدوبه این احساس برسد كه عراق راقربانی منافع خود كرده اند.همین احساس وانگیزه موجب حمله عراق به كویت شد.كه به نوبه خودموجب حمله امریكا به عراق گردید.


ج- دلایل انتخاب مرداد ماه بعنوان پایان جنگ
1-اخرین نبردها درمردادماه سال 1367وبابرتری ایران انجام شد وپس از ان هیچ درگیری دیگری صورت نگرفت.
2-صدام پس از شكست در حمله به خرمشهر وحمله به كرمانشاه قطعنامه 598 رادرمردادماه پذیرفت.
3- برقراری آتش بس و استقرار نیروهای سازمان ملل «یونیماگ» در هفته آخر مرداد ماه1367، صورت گرفت.
4 ـ پذیرش قرارداد 1975 الجزیره در هفته آخر مرداد ماه  1369صورت گرفت.
5ـ آزادی اسرای ایرانی (آزادگان) در هفته آخر مرداد ماه صورت گرفت.
6 ـ آخرین عقب نشینی نیروهای عراقی در مرداد ماه صورت گرفته است.


لذا فكر می كنم باید یك گروه تحقیق ملی از سیاسیون و نظامی ها تشكیل و بصورت رسمی سال و ماه و هفته پایان جنگ را اعلان و دستاوردهای جنگ را به صورت دقیق به مردم اعلان كنند. و هفته پایان جنگ را از هفته آغاز جنگ كه اولی هفته پیروزی و دومی هفته مقاومت ودفاع است را از یكدیگر تفكیك ونام گذاری كرد.دراكثركشورهای جهان جشن پایان جنگ یكی ازمهمترین جشن های انهارا شكل می دهد. درروسیه روز فتح برلین واستقرارارتش سرخ درالمان شرقی راروز پایان جنگ اعلان كرده اند وانراجشن می گیرند.



  بخش اول
پذیرش قطعنامه 598


فصل دوم: دلایل پذیرش قطعنامه
جنگ پس از ازادی خرمشهرورسیدن نیروهای ایران به مرزهای بین المللی در منطقه جنوبی در سال 1361 و به مرزهای غربی در سال 1362،به مدت پنج سال دیگر ادامه یافت.مقاومت بین المللی ومنطقه ای وبالخصوص دولت عراق دراعتراف به حقوق ایران ودستیابی به ان وبه تعبیری جلوگیری از شكست سیاسی ویا نظامی صدام، موجب تداوم درگیری هاوجلوگیری از تحقق صلح شد. تا اینكه شورای امنیت سازمان ملل پنج سال پس از ازادی خرمشهرودرگیری های فراوان وپیروز های چشمگیر ایران و ازروی ناچاری با صدور قطعنامه 598 در تیرماه 1366 موافقت كردند وجنگ وارد مرحله جدیدوحساسی شد. زیرا كه این قطعنامه برای اولین بار به اختلافات اساسی اشاره كرده بود و می توانست پایه ای برای صلح باشد.تمامی قطعنامه هایی كه قبل از598صادر شدند فاقد عناصرومقولات صلح بودند وعمدتا برمحوراتش بس نوشته وتصویب شدند.


پس از پیروزی های ایران در منطقه بصره (كربلای 5) و در حالیكه ایران قبل از ان منطقه استراتژیك فاو عراق و جزایر مجنون با چندین میلیارد بشكه ذخیره نفت، را در اختیار گرفته بود، وهمچنین ایران توانسته بود به عمق صدوپنجاه كیلومتری درشمال عراق نفوذ كرده وشهر نفتی واستراتژیك كركوك درشمال عراق رانا امن سازد‌، شورای امنیت سازمان ملل دراوج پیروزی های ایران نتوانست به مقاومت خود درمقابل خواسته های مشروع ایران ادامه دهد ولذا قطعنامه 598 را به تصویب رساند. ایران این قطعنامه را ابتدا بصورت مشروط و پس از یكسال بطور كامل پذیرفت. چانه زنی های ایران برای شفاف كردن بندها و تغییر در تقدم و تأخیر برخی از بندها در حال نتیجه دادن بود كه ارتش عراق به یك تحرك جدیدی روی آورد و حملاتی را به مناطق ازاد شده توسط ایران ازقبیل جزایر خیبر، فاو و شلمچه (كربلای پنج) انجام داد و تا مرزهای بین المللی پیش آمد.


لذا ایران بنابر استدلال هایی كه در نامه منسوب به حضرت امام(ره) آمده است و اخیراً پخش شده است، قعطنامه 598 را پذیرفت. تلخی حادثه در این بود كه ایران در شرایط نامطلوبی از جنگ قطعنامه را می پذیرفت. یعنی شرایطی كه عراق از حالت ضعف خارج شده و حملات پی در پی به ایران انجام داده و موفقیت هایی را بدست آورده است. درحقیقت ایران با پذیرش قطعنامه در چنین شرایطی از نظر روانی به یك مهاجم و اشغالگری كه دوباره ماشین جنگی خود را راه انداخته بود نوعی ضعف نشان می داد. از طرف دیگر اگر عراق قطعنامه را نمی پذیرفت و وارد خاك ایران می شد و پس از اشغال و تثبیت در خاك ایران، آتش بس را می پذیرفت امكان و فرصتی می یافت كه عملاً یا محتوای 598 را تغییر می داد و یا تقاضای قطعنامه دیگری را می نمود و نتیجه جنگ را به ضرر ایران رقم می زد واز طرف اخر ممكن بود كه پذیرش قطعنامه حمل بر تجدید نظر ایران ازارمانهای خود تلقی شود. به همین دلیل است كه امام از جام زهر و یا از تلخی نام می برد.


ولی با صراحت می گوید كه مصلحت نظام ایجاب می كند كه او این تصمیم را بگیرد، حتی جنگیدن بدون امكانات و سلاح های تقاضا شده را شعار می داند. با این حال تلخی تصمیم گیری امام(ره) كاملاً مشهود است.درحقیقت ایران درشرائط ضعف  وپس از شكست هایی به پذیرش  قطعنامه تن می دهد كه به همین دلیل ضمانتی برای تحقق ان نبود. درحالیكه اگر قرار بر پذیرش بوده زمان های مناسبی وجود داشته كه ایران انها رااز دست داده بود.والان كه برای جلوگیری اززیان بیشتر ان را پذیرفته ، ضمانتی برای رعایت ان ازسوی دولت عراق وجود نداشت.


قطعنامه 598 پنج سال پس از آزادی خرمشهر و در تاریخ 30/4/1366 و در اثر پیشروی های ایران در خاك عراق در مناطق فاو، بصره، جزایر خیبر و تسلط بر ارتفاعات غرب عراق ونشان دادن اسیب پذیری منطقه شمال عراق بالخصوص منطقه استراتزیك ونفتی كركوك صادر شد.علت انكه اكثر بندهای آن به نفع ایران بود چون دراثر پیروزی های پی درپی وتكان دهنده ایران به قدرت های بین المللی تحمیل شده بود.
اگرچه ایران به دلیل ابهاماتی  كه در محتوای آن و بالخصوص تقدم و تأخر بندهای آن داشت ابتدا با احتیاط با ان برخورد كردو تلاش می كرد كه بلكه قطعنامه از شفافیت بیشتری برخوردار شود تا انرا كاملا بپذیرد.
لذا ابتدا آن را بصورت مشروط می پذیرد .و ازپذیرش رسمی و بدون قید و شرط  آن سرباز می زند. در مدتی كه ایران به تلاش های دیپلماتیك خود برای شفاف تر كردن قطعنامه 598  اقدام می كند ،حوادثی بوجود می آید كه منجر به پذیرش كامل قطعنامه 598 از سوی ایران می شود.  كلاً شرایطی كه ایران را وادار به پذیرش قطعنامه 598 می كند عبارتند از :
1ـ ایران از زمان ازادسازی خرمشهر درخردادماه سال 1361تا صدور قطعنامه 598 درسال 1366 بر سر دوراهی انتخاب یك جنگ تمام عیار و پذیرفتن آتش بس بود. چون هیچ كدام از این دو راه برای دولتمردان ایران قابل قبول نبود، استراتژی نبرد تا یك عملیات برای تحمیل صلح به دولت عراق وقدرت های بین المللی، كه یك استراتژی بینابین بود برجبهه ایران حاكم شد. ولی دولتمردان ایران پس از صدور قطعنامه 598 كه آینده دیپلماسی جنگ  روشن تر شد بر سر دو راهی ادامه جنگ با یك عملیات دیگر ویاپذیرش قطعنامه598 واقع شدند وایران به دلیل امتیازات ومنافعی كه در قطعنامه598  برای خودمی دید تمایل بیشتری به پذیرش ان نشان داد.شورای امنیت سازمان ملل از روی ناچاری امتیازاتی رابه ایران داده بود.و پنجره ای در دیپلوماسی بر روی ایران باز كرده بود تا ایران دست ازپیشروی های خود بكشد.ولذا برای اولین بارلحن ایران درمقابل مجامع بین المللی تغییر می كرد وازموضع خوشبینانه با انها بر خورد می نمود وبه صورت مشروط قطع نامه را پذیرفت.در حالیكه برخلاف شرائط پس ازازادی خرمشهر  وتاقبل از تصویب 598 همه درها وپنجره ها بر روی ایران بسته بود. دربخش های بعدی این شرائط را توضیح می دهیم.
2ـ با پذیرش قطعنامه 598دولت ایران به حداقل خواسته های خود در دفاع مقدس می رسید. ولی امیدوار به افزایش دستاوردهای آن ازطریق كار با دبیركل بود . هنگامی كه مذاكرات پیش نمی رفت ادامه فشارهای نظامی را كه مكمل دیپلو ماسی در دسترسی به امتیازات بیشتری بودراضروری می دانست وبه ان اقدام می كرد.لذا هم جنگ وهم صلح درجبهه ایران حاكم شده بود.
3ـ شرایط و نارسائی های اقتصادی و مالی و تسلیحاتی در ادارة جبهه ها كه مدتهاقبل تشخیص داده شده بود روز به روز حادتر شده بود.واین بار هم مسولان كشوربجای بسیج كشور راه اسانتر را دریش گرفتندیعنی ترجیح دیپلوماسی برجنگ. با این تفاوت كه درسایه عملیات های پی درپی وموفق ایران وتصویب 598 امید به نتایج دیپلوماسی بیشتر شده بود.ولذاموجب فاصله گرفتن بیشتر مسئولان سیاسی ازادامه عملیات نظامی می شد.
4ـ شروع عملیات تهاجمی عراق به مناطق تصرف شده در خاك خود و رسیدن به مرزهای بین المللی  موجب تسریع درپذیرش قطعنامه گردید.
5 ـ احتمال حملة مجدد عراق به داخل خاك ایران و اشغال مناطق مهمی از جمله خرمشهر و كرمانشاه نگرانی از اینده جنگ رابه شدت بالا برده بود.


در بخش های بعدی این كتاب به تشریح عوامل فوق می پردازیم.دراین قسمت چون محتوای قطعنامه 598نقش كلیدی در پذیرش ان داشته است همراه منافع ان برای ایران را توضیح می دهیم.


  محتوای قطعنامه 598 ومنافع ایران دران
اولین بند قطعنامه598به یكی ازمهمترین خواسته های ایران توجه كرده است:
1ـ خواستار آن است كه به عنوان قدم اولیه جهت حل و فصل (مناقشه) از راه مذاكره، ایران و عراق یك آتش بس فوری را رعایت كرده، به تمام عملیات نظامی در زمین، دریا و هوا خاتمه داده و تمام نیروهای خود را بدون درنگ به مرزهای شناخته شده بین المللی بازگردانند.
همان طوركه می بینیداین اولین بار است كه ازاغاز جنگ تاكنون شورای امنیت به مرزهای بین المللی شناخته شده اشاره كرده است پس ازانكه صدام قرارداد1975الجزیره راپاره كرد وبه ایران حمله كرد ومدعی تعیین مرز های جدید بین ایران وعراق شد شورای امنیت ازقرار گرفتن مرزهای بین المللی شناخته شده در قطعنامه هاجلوگیری می كرد وبه خواسته منطقی ومشروع ایران توجه نمی كرد.ایران می گفت مرزهای دوكشور مشخص است انها می گفتند مرزها دوباره باید تعیین تكلیف شود. درقطعنامه  598برای اولین بار به این خوسته ایران درهمان بنداول اشاره شده است. ودرضمن نوعی تاییدرسمی ومجدد قرار داد 1975الجزیره به حساب می آمد.
بندهای دو وسه وچهار به نفع هر دوطرف جنگ تنظیم شده بود ولی بندهای پنج وشش به نفع ایران تمام می شد، به انها توجه كنید.
2ـ از دبیركل درخواست می كند كه یك تیم ناظر ملل متحد برای بررسی، تأیید و نظارت بر آتش بس و عقب نشنی نیروها اعزام نماید و همچنین از دبیركل درخواست می نماید با مشورت طرفین درگیر، تدابیر لازم را اتخاذ نموده، گزارش آن را به شورای امنیت ارائه نماید.
3ـ مصرانه می خواهد اسرای جنگی آزاد شده و پس از قطع مخاصمات فعال كنونی، براساس كنوانسیون سوم ژنو در 12 اوت 1949، بدون تأخیر به كشور خود بازگردانده شوند.
4ـ از ایران و عراق می خواهد با دبیركل در اجرای قطعنامه و در تلاش های میانجی گرایانه برای حصول یك راه حل جامع، عادلانه و شرافتمندانه مورد قبول  دو طرف در خصوص تمام موضوعات موجود، منطبق با اصول مندرج در منشور ملل متحد، هم كاری نمایند.
درجنگ كشورهای منطقه وقدرت های بین المللی به عراق كمك های مالی وتسلیحاتی فراوانی می كردند وایران هم بطور دائم به انها اعتراض می كرد ولی انها توجهی به شكایات ایران نمی كردند.برای اولین بار شورای امنیت سازمان ملل به اعتراض ایران توجه كردوازكشورهای دیگر خواست درصورت اتش بس وقبول ایران مبنی بر توقف جنگ ازكمك به صدام خودداری كنند.به بند پنج توجه كنید:
5 ـ از تمام كشورهای دیگر می خواهد كه حداكثر خویشتن داری را مبذول دارند و از هرگونه اقدامی كه می تواند منجر به تشدید و گسترش بیش تر منازعه گردد، احتراز كنند و بدین ترتیب اجرای قطعنامه را تسهیل نمایند.
اوج تامین خواسته های ایران به توسط مجامع بین المللی اعتراف انها به تجاوزگری صدام وتنبیه اوبود.انهادربند شش قطعنامه 598 یك گام بلند به خواسته ایران نزدیك شدند:


6 ـ از دبیركل درخواست می نماید كه با مشورت با ایران و عراق، مسئله تفویض اختیار به هیئتی بی طرف برای تحقیق راجع به مسئولیت منازعه را بررسی نموده و در اسرع وقت به شورای امنیت گزارش دهد.
خواسته دیگرایران بررسی وجبران خسارت های ناشی ازجنگ تحمیلی بوده است كه در بند هفتم قطعنامه به ان توجه شده است:
7ـ ابعاد خسارات وارده در خلال منازعه و نیاز به تلاش های بازسازی با كمك های مناسب بین المللی پس از خاتمه درگیری تصدیق می گردد و دراین خصوص از دبیركل درخواست می كند كه یك هیئت كارشناسان......


همانطوركه ملاحظه میشود اكثر بندهای قطعنامه598به نفع ایران نوشته شده است.دلیل ان هم روشن است انها فكر می كردند تنها راه جلوگیری از سقوط دولت عراق و توقف پیشروی های ایران این است كه امتیازاتی به ایران بدهند. وبرای انكه ایران به همین امتیازات بسنده كند فشارهایی  به ایران واردكنند این فشارها ازحملات نظامی صدام گرفته تاحمله به هواپیمای مسافربری راشامل می شد، كه در قسمت های بعدی به انها خواهیم پرداخت.






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : شوراب
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :